We spreken af op een plek die rustig voelt: buiten in de natuur of ergens waar we ongestoord kunnen zitten.
Mijn voorkeur heeft een wandeling. Waarom? In mijn ervaring ben je tijdens het lopen afgeleid en komen de gesprekken vanzelf.

Wat er op je hart ligt wil je kwijt en dit komt tijdens het lopen vaak spontaan naar boven.
Meestal kom je tijdens het praten vaak ook op andere puntjes die je graag even besproken wilt hebben. Hoe ik de gesprekken voer is niet bij iedereen hetzelfde. Sommige mensen willen graag voornamelijk hun verhaal doen, terwijl anderen het fijn vinden om wat meer een vraag en antwoord gesprek te hebben. Alles is oké! Hier speel ik per persoon gevoelsmatig op in. 

Mocht je het toch fijner vinden om te zitten is dit natuurlijk helemaal goed! Hierin volg ik jouw gevoel. 

Jij bepaalt waar we het over hebben. Het kan over iets groots gaan, of gewoon over hoe je week was.

Er is geen vaste methode, geen lijstje dat we afwerken. Ik luister, stel vragen en denk met je mee waar jij dat fijn vindt.

 

Wat veel moeders prettig vinden is om met een onafhankelijk persoon te kletsen die meeleeft maar die niet té dichtbij staat. Vriendinnen weten precies over wie jij het hebt als je je hart wilt luchten en soms kies je dan om iets niet te delen. Wat ik belangrijk vind is dat jij je verhaal kan doen over iedereen, ongeacht jouw mening. Ik ken de personen in jouw omgeving niet, dus ik heb daar ook geen oordeel over. Daarnaast vind ik het belangrijk dat je mij niet als een psycholoog ziet. Ik wil jou niet fixen, ik wil jou het gevoel geven dat je gezien en gehoord wordt. Dat is mijn doel uit ieder gesprek!